“Het werk was een feestje”. Ik weet dat ik dat bij mijn afscheid van SportDrenthe, nu alweer meer dan tien jaar geleden, gezegd heb. Ik meende het toen echt, en nu, zoveel tijd later, sta ik nog steeds achter die woorden. Dat besef kreeg een nog grotere lading toen ik goed en wel met pensioen was. Ik voelde me nutteloos en zocht naar werk in de vele vrije tijd die ik had gekregen. Ik kon er aanvankelijk moeilijk mee om gaan. Gaandeweg werd invulling van de dagen toch gevonden. Mijn geest en lichaam schreeuwden om activiteit. En die kwam er. Gelukkig! Sindsdien heb ik veel opgepakt. Ook lichamelijke inspanning. Als één ding mij meer dan eens duidelijk is geworden is dat een mens, ook op oudere leeftijd, beweging nodig heeft. Ik merkte bovendien dat mijn werk in het voorbije dagelijkse arbeidsproces niet alleen zijn vruchten had afgeworpen, maar ook werd meer dan eens duidelijk dat mijn hart bij de oudere mens ligt.

Er is veel veranderd sinds de jaren dat er zowel in de welzijnssector als in de sport meer aandacht is voor de gezondheid door bewegen van de 50-plusser. Wie herinnert zich bijvoorbeeld het GALM-project niet? Ik heb er geen spijt van dat ik destijds de overstap heb gemaakt van de welzijnssector naar de sport, waarin ik bij SportDrenthe de kans kreeg om nog meer aandacht te geven aan de bewegende oudere mens. Ik zag die overstap eerst niet zitten, omdat ik bang was het directe contact met de lesgevers in de sector te missen, maar achteraf heb ik aan de collega’s bij SportDrenthe fijne (gespreks)partners gehad. Ik ben vooral tevreden dat in de afgelopen jaren veel meer ouderen zijn gaan bewegen en ik ben er ook trots op dat ik mede aan de wieg heb gestaan van die ontwikkeling. Toch ben ik van mening dat de aandacht nog teveel gericht is op de 50-plussers. Ook voor de nog ouderen mag er best een stapje harder worden gelopen. Er is, denk ik, nog heel veel werk te doen.

Ik weet ook dat SportDrenthe het niet gemakkelijker heeft gekregen om de eigen huishouding op orde te houden. Steeds maar weer moeten mijn oud-collega’s nieuwe plannen bedenken om aan subsidiegelden te komen. Vaak wordt een nieuw raamwerk opgetuigd voor hetzelfde werk. Bewegen moet een structureel gebeuren zijn en daarbij hoort ook een structurele financiering van de overkoepelende organisatie. Ik heb ervaren dat mijn collega’s van SportDrenthe creatief genoeg zijn om steeds opnieuw aandacht te vragen voor hun activiteiten en daarom denk ik dat mijn oude werkgever een zonnige toekomst heeft. Bewegen voor ouderen moet een ingeslepen leefwijze worden, zowel voor mannen als voor vrouwen. Er is al veel veranderd, maar er is nog veel meer mogelijk. SportDrenthe mag wat mij betreft daarbij blijvend het voortouw nemen.

Wil Vos