/Voortschrijdend inzicht of gebrek aan visie?

Voortschrijdend inzicht of gebrek aan visie?

Sportraad Drenthe, Drentse Sport Federatie (DSF) en SportDrenthe, namen van één en dezelfde organisatie die sportstimulering en sportontwikkeling de afgelopen 5 decennia tot doel heeft (gehad). Soms aan de hand lopend van het provinciebestuur, soms op verzoek van Drentse gemeenten en soms in samenwerking met de regionale geledingen van sportorganisaties.

De keuze is reuze, maar heeft het geleid tot een eendrachtig en krachtig sportbeleid in een provincie van 50 bij 50 kilometer? Op het gebied van sportgezondheid en het bevorderen van sport gezond gedrag, is dat mijns inziens nog maar de vraag. Toen “onze provinciale sportoverkoepeling” nog leden had, waren ook de Sport Medische Adviescentra aangesloten. Gespecialiseerde centra met erkende sportartsen en sportfysiotherapeuten. Dat werd gedoogd door de Provincie, want eigenlijk mocht de Sportraad en later de DSF zich niet met sportgezondheid bezighouden. Daarvoor werd geen subisidiegeld beschikbaar gesteld. Sportartsen als Jan en Amy van Gooswilligen uit De Wijk waren roependen in de woestijn. Zij wilden een goede screening, goede stimulering van sport en bewegen. Van jong tot oud, van school tot en met het werk. Hun project bij de Brink bedrijven en Computerij Staphorst was professioneel opgezet. Daar werd bedrijfsfitness aangeboden, met een lichamelijke screening en bewegings- en voedingsadvies. Een succes, echter wat had het bedrijf er aan, buiten het feit dat ze fitte medewerkers hadden en een terugloop van het ziekteverzuim. Ja een goede “PR”, maar het kostte geld en leverde geen geld op.

In die tijd werd een bedrijf of een medewerker niet “gestraft” als er ziekte was. Het werd vergoed. Hoe anders is dat nu en hoe anders zou er op de plannen van het artsenechtpaar zijn gereageerd.
Ondanks dat het bewegingsonderwijs toen ook al in het verdomhoekje zat, dat minder kinderen gingen zwemmen of schaatsen via school, werd er niet ingegrepen. Geen stimulering van het bewegings-onderwijs en bijna iedere onderwijzer gaf zelf wel gymnastiekles. Of hij of zij zelf nu wel of niet over een bok kon springen. Mijn vrouw kon geen radslag, wist niets van de grondbeginselen van bewegen, maar mocht wel “gym” geven. Iets dat ze niet deed, want ook zij vond dat daar leraren Lichamelijke Opvoeding voor moesten worden ingezet. CIOS-ers met een aantekening gymnastiek, zouden ook een goed alternatief zijn geweest. Mensen die iets met bewegen en sport hebben en drie jaar zijn opgeleid training te geven. Maar dat was allemaal te duur en goedkoop is duurkoop, want nu loopt iedereen te schreeuwen dat de sportparticipatie zo slecht is, dat de leden letterlijk weglopen bij de verenigingen en wordt er schande gesproken dat de zwembaden het zo moelijk hebben en dat er in Drenthe geen kunstijsbaan meer is.

Dames en heren, het is het gevolg van slecht beleid, sterker nog van het ontbreken aan beleid. Door een kunstijsbaan gaan er niet meer mensen schaatsen. Kinderen en volwassenen moeten van jongs af aan begeleid worden om verantwoord te bewegen, om te stimuleren, om te corrigeren én ook te ervaren dat bewegen en sporten leuk is. Met andere woorden, de basis van de sportpyramide moet worden neer-gelegd. De fundering moet stevig zijn. Schande dat dit niet is gebeurd!

Peter Schorer

2019-04-16T14:28:07+02:0003 mei 2019|