/Weet je dit nog oudje??

Weet je dit nog oudje??

In 1968 was ik gymnastiekleraar in Hoogeveen en toen ineens de toekomstig directeur van de nog op te richten Provinciale Sportraad Drenthe.

De doelstelling en daarmee de opdracht was duidelijk:
Zorg voor een goede ondersteuning en ontwikkeling van de Provinciale Sportbonden in Drenthe!

Hoe was het toen?
– Een enthousiast bestuur met voorzitter Klaas de Boer, burgemeester van Ruinen.
– Kantoor op de eerste verdieping van de Kunst IJsbaan Drenthe.
– Bemanning met een directeur (ikke), Wim Admiraal en Clary Crajé, die tekenden voor een zevenjarige vrolijke en productieve samenwerking.
– Daan Huizinga, de Gedeputeerde Sport van de provincie Drenthe
– En …….Commissaris van de Koningin provincie Drenthe, de heer K.H. Gaarlandt.

Hij was het die mij die dag in zijn kamer, op advies van Daan Huizinga, ontving om te praten over een bijdrage van de Provincie voor de realisering van het Sport Medisch Advies Centrum, overigens het eerste in Nederland. In het oude Provinciehuis, nu Museum, stond ik daar in een kamer vol pijptabak rook, een beetje bedremmeld en verlegen.
Hij blies een rookwolk uit en zei: “Hoeveel heb je nodig?” en “Is het centrum ook voor de Gehandicapte sporters? Wel ƒ. 30.000,- is behoorlijk veel, maar het is goed. Succes en gegroet”. Kort en bondig en …..geen wachttijden. Hoe zo officiële papieren verzoekbrieven?

En dan de gemeente Dalen, met wel 2.143 inwoners, bejaarden en zuigelingen meegerekend, waar volgens burgemeester Ivo Opstelten dringend behoefte was aan een sporthal. Of ik dinsdagmiddag wilde verschijnen in het College. De helft van de stichtingskosten was al toegezegd uit de DACW. De andere helft ad ƒ. 150.000,- moest de gemeente zelf betalen.
“En wethouder, (hij was de enige), wat vindt u ervan? De wethouder draaide zijn sigarendoosje om, maakte een aantekening met de balpen, dacht even na en zei: “Het mut moar kunnen burgemeester.” De sporthal staat er nog en Ivo? Die ging daarna nog een grote toekomst tegemoet en Smilde, Diever, Sleen, Westerbork en Beilen volgden het goede voorbeeld.

Het waren gouden tijden.
Neem de eerste Zwem Vierdaagse. Start in het openluchtbad in Rolde, met wethouder mevrouw Hollema voorop, honderden kinderen en vaders en moeders er achter aan. De andere Drentse zwembaden sloten aan en al spoedig waren we door de 2.000 medailles heen. We hadden de grootste deelname van Nederland en Wim Admiraal ging nog eens 2.500 medailles ophalen bij de KNZB. Chapeau!

Wat een geluk, dat de Sportraad, financieel gesteund door de Provincie, op de ingeslagen weg mocht en kon doorgaan. Want er waren nog plannen voor:
– Een Stichting Sport Technisch Kader, een soort uitzendbureau voor trainers en trainsters, een initiatief van Wim Poll, om de door ons opgeleide jongens en meisjes bij de verenigingen aan te stellen, te laten werken en …..hen daarvoor te betalen.
– Ontwikkelingen, samen met de Invaliden Sportclub Bartje, van hun sporten. Er kwam in Westerbork zelfs een aparte manege Paardrijden voor Gehandicapten en samen met de Padvinders ook nog vakantie-paardrij–plezier weken.
– Ook de oudere Drenten werden niet vergeten. Het project “Meer Bewegen voor Ouderen“ kreeg zelfs landelijke bekendheid. In dorpszaaltjes en gymzalen werd er hard aan gewerkt om de oudjes ‘smeuïg’ te maken en met veel plezier te behouden.

Het waren de tijden dat de sportmensen uit Drenthe gingen meetellen. Zo waren er de gebroeders Jans en Wieger Vlot, topamateurwielrenners, Jan Bols en Piet Kleine, internationale schaatsers, Henk Benjamins uit Hollandscheveld, Tour de France deelnemer, H2C Olhaco, volleybal kampioen van Nederland en een jongeman uit Assen, Roelof Tijs, die furore maakte bij de jaarlijkse IJsspeedway wedstrijden op de Kunstijsbaan.

Nee, het stichtingsbestuur, de Gedeputeerde, de vereniging bestuurders, de trainers en de Drentse jongens en meisjes hebben echt wat tot stand gebracht.
Vergeet ik nog bijna de bouw van het Provinciaal Huis van de Sport in Beilen voor de provinciale afdelingen van de landelijke sportbonden en de grote toename van de ‘Jeugdsport’ met honderden jongens en meisjes, beter kon het niet.

Dit waren de afgelopen 50 jaar. Nu voorwaarts voor de volgende halve eeuw!
Succes, sterkte en plezier en niet te gauw opgeven!

Martin Mallon
voormalig en eerste directeur anno 1968

2018-11-20T10:38:58+02:0016 november 2018|